Spokój

Kiedy jedna z nich ma słabszy czas, druga odchodzi w cień. Jakby wiedziała, że teraz ta pierwsza wymaga większej uwagi i skupienia. Kiedy śmieją się to obie, choć śmiech tej słabszej zdecydowanie jest przygłuszany przez tą w lepszej formie. Jedna śpiąca i nieobecna kilka dni, druga cichutko czuwa przy siostrze, pilnuje razem z nami. Zosia i Antosia, siostrzana miłość, zawsze razem. Doskonale się uzupełniają. Widać to szczególnie kiedy jedna z nich ma gorszy czas. Ta troska, którą widać w każdym geście, spojrzeniu.

Koniec roku spędzimy w domu bo dziewczynki szczególnie teraz bardzo narażone są na wszelkiego rodzaju infekcje, które mogą okazać się dla nich bardzo niebezpieczne. Takie też jest zalecenie lekarzy z Hospicjum.

Z jedną właśnie walczy dzielnie od kilku dni Zosia i wydaje się, że tym razem udało nam się pokonać wirusa.

Chcemy wierzyć, że końcówka roku mimo wszystkich zawirowań i trosk jakie dał nam w tym roku los będzie spokojna. A czas, który teraz spędzamy razem pozostanie niczym niezmącony.

„Trzeba iść, tak jak­by ścieżka za kolejnym zakrętem miała się wyprostować, jakbyśmy mieli wyjść na świetlistą polanę, gdzie spokój i odpoczynek. To całe zaklęcie”

Ps. Drobna aktualizacja – teraz Antosia dzielnie walczy z infekcją.

Spokój

Dodaj komentarz

Twój adres email nie zostanie opublikowany. Pola, których wypełnienie jest wymagane, są oznaczone symbolem *

Przewiń do góry